Cztery spotkania na żywo · pierwsza grupa
Granice bez poczucia winyWina może przyjść po postawieniu granicy. Nie musi jej cofać.
Z każdego spotkania wychodzisz z narzędziem na chwilę, kiedy najłatwiej ustąpić. Część, w której uczę, zostaje na nagraniu, więc możesz do niej wracać.
Dołączam do pierwszej grupyZanim odbierzesz telefon, patrzysz, kto dzwoni.
Urlop i święta planujesz tak, żeby mama się nie obraziła.
Wystarczy jedno zdanie, że ją zawiodłaś, i odwołujesz plany.
Kiedy w końcu powiesz „nie”, wina nie znika. Przychodzi później, wieczorem albo następnego dnia.
Dobrze wiesz, co się dzieje. A mimo to ustępujesz albo przez kilka dni dochodzisz do siebie.
Czujesz się źle, więc myślisz, że zrobiłaś źle. Ta zasada siedzi w Tobie od dawna. Po rozmowie wina mówi: „Przesadziłaś”. I wierzysz jej.
Wina to sygnał, nie wyrok.
W ciele dwie różne winy dają ten sam ścisk w żołądku.
Ale jedna znaczy „skrzywdziłam kogoś”,
a druga „ktoś jest niezadowolony”.
Na spotkaniach uczysz się je rozróżniać, także wtedy, gdy wina przychodzi w najgorszej chwili.
Ten program nie obiecuje, że wina zniknie. Uczy, co zrobić, żeby nie cofała Twoich decyzji.
Na jakim etapie jesteś?
Barbara Bylina
Jestem psychoterapeutką CBT z certyfikatem PTTPB do potwierdzenia: brzmienie. Przez cztery lata kształciłam się w psychoterapii poznawczo-behawioralnej w Centrum CBT w Warszawie. Mam tytuł magistra psychologii, specjalność kliniczna, i kwalifikacje do prowadzenia pracy z grupą.
O granicach można dużo przeczytać i obejrzeć. Zwykle wszystko kończy się w chwili, gdy stawiasz granicę. Ten program zaczyna się właśnie tam:
w godzinach po rozmowie, kiedy przychodzi wina.
zdanie Basi: dlaczego to zbudowała
Raz w tygodniu włączasz Zoom. Kamera może zostać wyłączona i nikt nie wywołuje Cię do odpowiedzi.
Najpierw uczę jednej rzeczy i pokazuję ją na przykładach z życia. Potem odpowiadam na pytania, które wysyłasz przed spotkaniem: na czacie albo przez formularz bez podpisu.
Są cztery spotkania. Pierwsze: DATA STARTU, potem DZIEŃ TYGODNIA, GODZINA.
Tata dzwoni i po pierwszym zdaniu słychać żal, że znowu nie masz czasu. W żołądku czujesz ten sam ścisk co w dzieciństwie. Zanim zdążysz pomyśleć, zmieniasz plany.
Zobaczysz, skąd wziął się ten odruch i dlaczego kiedyś Cię chronił. Dziś włącza się sam.
Wychodzisz z pytaniem, które zadajesz sobie, gdy czujesz, że musisz ustąpić: ile lat ma reakcja w moim ciele?
Odmówiłaś. Minęła godzina, a Ty wciąż odtwarzasz tę rozmowę. Czy powinnam była to powiedzieć? Jak to zabrzmiało?
Na tym spotkaniu sprawdzasz, za co właściwie czujesz winę: za krzywdę czy za to, że zrobiłaś coś po swojemu.
Dostajesz Algorytm Dwóch Pytań. Sięgasz po niego, gdy przychodzi fala winy.
„Ale dlaczego nie możesz?” Podajesz powód. Druga strona bierze go do ręki i rozbiera: „Przecież ten urlop możesz przesunąć”.
Każde wyjaśnienie daje drugiej stronie coś, o co może się kłócić. Tłumaczenie się to darmowa klamka do Twoich drzwi.
Zabierasz z tego spotkania Zdania-Zderzaki: krótkie zdania bez przeprosin i bez tłumaczenia się, osobno na atak, na płacz i na dopytywanie. Na przykład: „Nie przyjadę w ten weekend. Zostaję w domu. Widzimy się w przyszłym miesiącu”. Do tego Technikę Złamanej Płyty: to samo zdanie powtarzasz spokojnie, bez kłótni. W zeszycie układasz jedno takie zdanie na sytuację, która u Ciebie wraca.
Trzecie spotkanie idzie w parze z czwartym. Czwarte zajmuje się tym, co dzieje się, kiedy już te zdania powiesz.
Jest 21:00. Od rozmowy minęły trzy godziny. Po drugiej stronie cisza albo foch mocniejszy niż zwykle. W telefonie czeka napisany SMS z przeprosinami.
Dowiesz się, dlaczego nacisk rośnie zaraz po postawieniu granicy i dlaczego granica tak często pęka wieczorem.
Dostajesz zasadę 12 godzin bufora: przez 12 godzin od postawienia granicy nie decydujesz, czy ją wycofać. I Kartę Awaryjną: cztery zdania na chwilę, w której wina mówi, że trzeba ustąpić.
Nie musisz przestać czuć się źle, żeby przestać cofać swoje decyzje.
Program jest gotowy. Wchodzisz do pierwszej grupy: przechodzisz go na żywo, a ja układam przykłady pod Wasze pytania. Zapisy zamykam 27 października o 23:59 i nie przedłużę ich. Nie ma limitu miejsc.
Granice bez poczucia winy
497 zł, pierwsza grupa.
Płacisz raz. Następna grupa zapłaci więcej.
Dołączam do pierwszej grupyNie obiecuję, że poczujesz się lepiej ani że Twój rodzic się zmieni. Na Twoje samopoczucie i na zachowanie rodzica nie mam wpływu.
Dzwoni telefon. Widzisz, kto dzwoni.
Na tę sytuację masz już swoje Zdanie-Zderzak, bo ułożyłaś je w zeszycie. Mówisz je spokojnie, a jeśli trzeba, powtarzasz. Nie tłumaczysz się i nie przepraszasz za granicę.
Wieczorem przychodzi wina. Wyciągasz Kartę Awaryjną i czytasz cztery zdania. Do rana nie wycofujesz niczego, co powiedziałaś.
Przed kolejnymi świętami albo trudnym telefonem wracasz do nagrania, którego akurat potrzebujesz.
Wina może jeszcze przyjść. Decyzja zostaje.
Dołączam do pierwszej grupyNie. To psychoedukacja, nie terapia. Pokazuję, skąd bierze się wina po postawieniu granicy, i daję narzędzia, po które sięgasz, kiedy przychodzi.
Nie. Kamera i mikrofon mogą zostać wyłączone. Nikt nie wywołuje Cię do odpowiedzi ani nie prosi, żebyś się przedstawiła.
Nie, jeśli wyślesz je przez formularz bez podpisu. Wtedy ja też nie wiem, czyje jest. Możesz też zapytać na czacie, pod swoim imieniem. Na pytania odpowiadam na spotkaniu.
Część, w której uczę, jest nagrywana. Nagranie pojawia się na platformie programu w ciągu 48 godzin do potwierdzenia. Oglądasz je, kiedy możesz.
Pierwsze spotkanie: DATA STARTU. Potem raz w tygodniu, DZIEŃ TYGODNIA, GODZINA. Są cztery spotkania, każde trwa około 70 minut.
Tak. Wina, która wraca po ograniczeniu kontaktu, działa tak samo jak wina w trakcie relacji.
Ten program nie obiecuje, że wina zniknie. Uczy, co zrobić, żeby nie cofała Twoich decyzji.
Nie. Na czacie uczestniczki rozmawiają ze sobą między spotkaniami. Możesz pisać albo tylko czytać.
Nagrania nie mają daty wygaśnięcia. Płacisz raz i możesz do nich wracać, na przykład przed świętami albo przed trudną rozmową.
Od razu dostęp do platformy programu i czatu, na którym możesz zadać pierwsze pytanie.